یکی از مهم ترین چالش های مهندسان و سازندگان در پروژه های ساختمانی، انتخاب بهترین روش برای مهار لرزه ای دیوار های غیرسازه ای است. در گذشته، استفاده از والپستهای فلزی سنگین شامل قوطیها و نبشیهای فولادی تنها راهکار مورد تایید برای جلوگیری از ریزش دیوارها در هنگام زلزله بود. اما امروزه با پیشرفت تکنولوژی مصالح، سیستمهای نوینی وارد بازار شدهاند که معادلات سنتی را کاملاً تغییر دادهاند.
سیستم والپست فلزی به دلیل وزن بالای قطعات فولادی، بار مرده ساختمان را به شدت افزایش داده و فرآیند اجرای آن نیازمند جوشکاریهای زمانبر و پرهزینه است. علاوه بر این، در محیطهای مرطوب یا در صورت استفاده از ملاتهای نامناسب، این قطعات فلزی به سرعت دچار زنگزدگی شده و پیوستگی ساختاری خود را از دست میدهند. همین نقاط ضعف باعث شد تا مهندسان به دنبال جایگزینی ایمنتر و چابکتر باشند.
در نقطه مقابل، سیستم والمش (Wall-Mesh) به عنوان یک راهکار کاملاً نوین و مهندسیشده، جایگزین قدرتمندی برای آهنکشیهای سنتی محسوب میشود. در این روش، به جای استفاده از فولاد، از شبکههای توری فایبرگلاس مقاوم به قلیا استفاده میشود که با لایههای ملات پلیمری روی سطح دیوار یکپارچه میگردند. این مکانیزم باعث میشود دیوار در برابر تنشهای برونصفحهای زلزله، رفتاری کاملاً منعطف و در عین حال مستحکم از خود نشان دهد.
استفاده از سیستم نوین والمش مزایای رقابتی و اجرایی بیشماری نسبت به روش سنتی دارد:
- کاهش چشمگیر بار مرده و وزن نهایی سازه به دلیل حذف پروفیلهای سنگین فولادی.
- حذف کامل عملیات جوشکاری و خطرات ناشی از آتشسوزی در محیط کارگاه ساختمانی.
- سرعت اجرای بسیار بالاتر، به خصوص هنگام استفاده از دستگاههای ملاتپاش مکانیزه.
- یکپارچگی کامل با انواع بلوکهای سبک نوین مانند هبلکس، لیکا و سفالهای ساختمانی.
- تطابق صددرصدی با ضوابط سختگیرانه پیوست ششم استاندارد ۲۸۰۰ و تاییدیه قطعی نظام مهندسی.
از منظر اقتصادی نیز بررسیها نشان میدهد که اجرای والمش میتواند هزینههای مهار لرزهای پروژهها را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. حذف هزینههای مربوط به خرید آهنآلات، الکترود جوشکاری، ضدزنگ و همچنین دستمزد بالای اکیپهای جوشکار، حاشیه سود سازندگان را افزایش میدهد. بنابراین، مهاجرت از والپستهای فلزی به سمت شبکههای فایبرگلاس، نه تنها یک ارتقای فنی، بلکه یک تصمیم کاملاً هوشمندانه اقتصادی است.
